Apicektomi

Apicektomia është proçesi i prerjes së 3-4 mm të fundit të rrënjës së dhëmbit. Rekomandohet të kryhet vetëm në rastet kur trajtimi i kanaleve të dhëmbit nuk është treguar i suksesshëm për të eliminuar infeksionin ose kur nuk arrihet deri në fund të rrënjës. Proçedura konsiston në ekspozimin dhe heqjen e kockës që mbulon apeksin, prerjen dhe mbylljen e pjesës së hequr të rrënjës, duke shmangur në këtë mënyrë humbjen e dhëmbit.

Heqja e kisteve

Kistet janë formacione me përmbajtje likide, që mund të kenë ose jo origjinën nga dhëmbët. Rritja e tyre është e ngadaltë por nëse arrijnë në përmasa të mëdha mund të sjelli frakturën e kockës përreth saj. Kistet me origjinë dentare mund të vijnë nga një infeksion i apeksit të dhëmbit që rritet në mënyrë të pakontrolluar, nga rrënjë të mbetura nga një ekstraksion i pasuksesshëm, nga dalja e dhëmbëve tek fëmijët dhe nga dhëmbët e retinuar në kockë. Gjatë ekzaminimeve bazë radiologjike, kur vihet re prania e një kisti, këshillohet heqja e tij sa më shpejt në mënyrë që të shpëtohet dhëmbi por edhe kocka përreth.

Kirurgjia pre-protezike

Në rastet kur pacienti nuk mund të mbajë proteza fikse në gojë dhe kërkon të bëj protezë të lëvizshme, kirurgu duhet të vlerësojë nevojën e pacientit për të kryer kirurgjinë parapërgatitëse në mënyrë që proteza e lëvizshme të ketë stabilitetin maksimal në gojë. Ndërhyrjet kryesore preprotezike janë heqja e indeve të buta të tepërta, që kanë mbetur nga tërheqja e kockës, si pasojë e mungesës prej shumë kohësh të dhëmbëve dhe e toreve, që janë neoformacione të kockës në qiellzë ose në brendësi të nofullës së poshtme, që mund të pengojnë zbritjen e protezës.

Kirurgjia preimplantare

Implantet dentare konsiderohen si mënyra më e mirë për zëvendësimin e dhëmbëve, që mungojnë në gojë. Në rastet kur pacienti ka humbur para shumë kohësh dhëmbin, kirurgu duhet të vlerësojë nëse kocka e mbetur është e mjaftueshme për të mbajtur implantin. Kur nuk mjafton, trajtimi primar konsiston në vendosjen e kockës artificiale, për të rritur stabilitetin e implantit. Gjithashtu, në zonat e molareve, kirurgu vlerëson edhe afërsin me membranën e sinusit maksilar. Kur hapësira për implant nuk mjafton, kirurgu kryen proçedurën e quajtur “ngritje të sinusit” në të cilën ekspozohet kocka dhe më tej membrana e sinusit, dhe ngre lehtësisht membranën me strumenta të veçantë, në mënyrë që implanti të ketë lartësinë e duhur për të qëndruar në linjë me okluzionin.

Crregullimet e gjëndrave të pështymës

Gjëndrat e pështymës janë të ndara në gjëndra minore që ndodhen në të gjithë gojën si në faqe, qiellzë dhe buzë, dhe në gjëndra madhore që janë vetëm 3 të tilla. Këto prodhojnë pështymën dhe e sekretojnë nëpërmjet dukteve në të gjithë gojën. Prej pranisë së kalçiumit në pështyme, këto dukte mund të bllokohen nga formimi i gurëve që pengojnë sekretimin e pështymës. Ky bllokim sjell më tej dhimbje të vazhdueshme, sidomos para ngrenies, sjell gjithashtu erë të keqe të gojës dhe fryrje të zonës përreth.  Përveç dukteve  edhe gjëndrat e vogla, sidomos tek buza mund të zmadhohen duke sjellë pasoja estetike të dukshme për pacientin. Në disa raste gjëndrat e pështymës, si përshembull ato që ndodhen poshtë gjuhës, mund të çojnë dhe në formimin e pseudo-kisteve.

Proteza Dentare

Proteza është ajo pjesë e odontoiatrisë që merret me zëvendësimin e dhëmbëve që  mungojnë në kavitetin oral. Me termin proteza dentare kuptohet një sërë opsione të trajtimit, ndërmjet të cilave zgjidhet sëbashku me pacientin, duke programuar zgjidhjen më të volitshmen si për nga ana funksionale dhe estetike për të.

Tipet e protezave janë të lëvizshme dhe fikse, kjo e fundit bëhet kur proteza ngjitet në dhëmbët natural apo dhe implante, ndërsa proteza e lëvizshme mbështetet në gingivën e pacientit që do të thotë që ai mund ta lëvizi atë.

Të rejat e fundit ( kanë qënë prej vitesh por që janë ekspozuar më së shumti këto 10 vitet e fundit) është që më parë proteza fikse aplikohej vetëm atëhere kur ishin prezent dhëmbët natyrale, ndërsa tani nëpërmjet implantologjisë mund të bëhet edhe tek pacientët që nuk kanë dhëmbë të tyret.

Të reja të tjera janë përbërja e materialeve, të cilat sa vijnë dhe e cojnë estetikisht një protezë më të ngjashme me dhëmbët dhe gingivë natyrale (dissilicato, zirconia, allumina), apo proteza të një precizioni ( faseta) të lartë, të cilat lejojnë të mbulojnë pjesën e jashtme të dhëmbëve me një shtresë të hollë qeramike.

Protezat duhet të kenë këto parametra:

  • Funksionale: pacienti duhet të ketë një përtypje të mirë dhe funksione artikulare të rregullta (hapje, mbyllja, lateralitet majtas-djathtas, protruzion-retruzion dhe fonetikë korrekte).
  • Resistenca: proteza duhet ti rezistojë forcave pertypëse dhe te jetë resistente ndaj likideve të gojës.
  • Jo alergjike: duhet te jetë e përgatitur me materiale që nuk dëmtojnë kavitetin oral.
  • Estetike: dhëmbet artificialë duhet te jenë sa më të ngjashëm me dhëmbët natyralë te pazienti ne mënyre për të mos alteruar profilin.

Shërbimet tona:

  • Proteza fikse: është e fiksuar tek dhëmbet shtyllë me anë të cementimit dhe nuk mund të hiqet nga vetë pacienti. Ku bëjnë pjesë:
  1. Këllëfët (që mund të jenë metal-porcelan, zirkon-porcelan, paladium-porcelan, flori-porcelan). Këllëfët janë proteza për dhëmbë tek, ku është ruajtur rrënja. Ankorohen tek dhëmbët e përgatitur (monkonë) ose me anë të vidave endokanalare tek rrënja (Kurora Richmond)
  2. Urat (si këllëfët mund të jenë me material metal-porcelan, zirkon-porcelan, paladium-porcelan, flori-porcelan). Tek urat dhëmbi që është hequr zëvendësohen nga një protezë që përmbajnë dhëmbin e hequr dhe dhëmbët nëkrahë të tij të cilët reduktohen në monkonë që protezohen. Dhëmbi që mungon së bashku me dhëmbët shtyllë formojnë urën.
  3. Protezë mbi implante: në ketë rast rrënja e dhëmbit që mungon zëvendësohet me një implant në titanë ose aliazhe biokompatibël dhe mbi këtë vidhoset ose cementohet një protezë fikse.
  4. Fasetat: fasetat janë shtresa të holla qeramike të cilat cementohen tek dhëmbët anteriorë në anën e dukshme.Fasetat mund të jenë një zgjidhje shumë e mirë për pacientët që kanë probleme estetike ( ngjyrë jo homogjene) tek dhëmbët e përparme, si dhe forma jo të njëjta apo dhe probleme të tjera. Fasetat mund të bëhen me dy mënyra, ose duke aplikuar qeramikën në pjesën e përparme të dhëmbëve ose të ketë shtresë të hollë qeramike e cila punohet në laborator, për ta ngjitur më pas tek dhëmbët. Kjo kapsulë e realizuar në laborator përputhet në mënyrë të përsosur me dhëmbin. Gjithsesi gjatë kësaj periudhe pacientit i vendosen faseta provizore në një periudhë një mujore, kohe e mjaftueshme për tu vënë më pas dhëmbi definitiv me gjithë modifikimet e nevojshme.

 

  • Protezat e lëvizshme: Me termin “protezë e lëvizshme” nënkuptojmë të gjitha protezat që mund të zëvendësojnë tëgjithë nofullën ose një pjesë të saj. Quhen të lëvizshme pasi mund të hiqen dhe të lahen me lehtësi nga pacienti. Protezat e lëvizshme ndahen në:
  1. Proteza totale: Proteza totale vendoset atëhere kur pacienti nuk ka asnjë dhëmb në kavitetin oral. Ajo është e përbërë nga një strukturë mbajtëse me rezinë akrilike dhe dhëmbë rezine, e cila mbahet tek nofulla e pazienti. Kjo protezë respekton profilin dhe funksionet përtypëse të pacientit. Quhet totale e lëvizshme pasi mund të hiqet nga pacienti dhe të lahet në cdo moment të ditës. Për të vendosur këtë lloj proteze pacienti duhet të ketë një sasi kocke në mënyrë që ajo të qëndroj në mënyrë natyrale.
  2. Proteza parciale: proteza parciale ankorohet tek dhëmbët e mbetur me kroshe teli. Ajo është e përbërë nga njëstrukturë rezine akrilike dhe dhëmbë rezine.
  3. Proteza e skeletuar: është një protezë parciale me një strukturë mbajtëse metalike
  4. Proteza e skeletuar me attachment: është një protezë mikse e cila përbëhet nga elementv shtylle sic janë dhëmbët të cilët vendosen në këllëf, një protez e skeletuar me kroshe metalike, të cilat e bëjnë këtë lloj proteze të jetëstabël por edhe që pacienti të ketë mundësi ta heqi dhe ta vendosi vet në cdo moment të ditës.
  5. Vide e derdhur: është një lloj vide metalike e cila përgatitet në laborator dhe vendoset tek rrënja e dhëmbëve. Kjo vidë i jep dhëmbit më shumë stabilitet në rastin kur dhëmbi përbëhet vetëm nga rrënja.